21 januari 2011, jaargang 55, nummer 2
Artikel 010368
Column Misverstanden Jeannette Westerkamp ‘Hé Jeannette!’ Drie tienermeiden struikelen haast over elkaar heen om bij me te komen als ik de deur van de leefgroep binnenstap en de sneeuw van mijn voeten stamp. ‘U komt precies op het goede moment!’ Zo hartelijk word ik niet vaak ontvangen! En dat ze niet in geestelijke nood zitten, of zich daar in ieder geval dan niet van bewust zijn, is duidelijk. Bovendien zouden twee van hen dan hun heil zoeken bij de imam. ‘We hadden het over Jezus’, roept Sema.

Jeannette Westerkamp.
Het is kerst geweest. We hebben een viering gehad voor de hele meisjesinrichting met geweldige muziek, lekkers en cadeautjes van mensen uit kerken in de buurt en een tafel vol kaarten van onbekenden die anderen blij willen maken met kerst. Het kerstverhaal is verteld.
De imam was er ook, want hij is ook een fan van Jezus. ‘In de Koran wordt Jezus Isa – Woord van God – genoemd’, legt hij me uit. Geest van God zelfs. Jezus is een belangrijke profeet. Hij snapt alleen niet waarom ik via Jezus naar God wil komen. Waarom ik bid ‘in Jezus’ naam’? ‘Wij hebben geen middelaar,’ zegt hij, ‘wij gaan rechtstreeks naar God.’ We bevragen elkaar behoedzaam. En als de moslimmeisjes zeggen: ‘Ik ben geen christen want ik doe niet aan kerst’, dan legt de imam ze geduldig uit hoe belangrijk Isa is en Myriam, zijn moeder en dat christenen ook gelovigen zijn.

‘We hadden het er over hoe Jezus is geboren’, zegt Sema opgewonden. ‘Niet over zijn geboorte, maar hoe hij gemaakt is’, vult Hanna aan. ‘Of hij wel gemaakt is’, zegt Sandra en dan kijken ze elkaar wat ongelukkig aan. Hoe vraag je een dominee netjes wat je wilt weten?
‘Het is toch zo,’ zegt Sema dan maar, ‘dat Maria van een appel at die ze van een slang heeft gekregen en dat ze toen ongewenst zwanger raakte?’ ‘Nee toch’, zegt Hanna. ‘Er ging een duif op Maria zitten en toen werd ze zwanger.’ ‘Een duivel?’ zegt Sema. ‘Nee, een duif, zo’n vogel.’ De twee anderen schudden hun hoofd. Hoogst onwaarschijnlijk. Ze kijken me verwachtingsvol aan. Nu ik…
‘Ik weet niet precies hoe Maria zwanger is geraakt’, zeg ik. ‘Een engel kwam haar vertellen dat ze een kind zou krijgen, een heel bijzonder kind. Ze ging nog niet met een man naar bed, dus ze vroeg: wat moet ik dan doen? “Niets”, zei die engel. “Dit kind is anders dan alle andere, God zelf maakt het begin van dit kind in jou.” Later trouwde Maria en kreeg meer kinderen. Dat ging wel op de gewone manier.’ De drie meiden kijken peinzend. Sema fronst haar voorhoofd. Dat verhaal dat jij vertelde staat ook in de Bijbel’, zeg ik tegen haar. ‘Helemaal in het begin. Eva, de eerste vrouw op aarde liet zich verleiden om te eten van de boom waarvan God had gezegd: “Blijf er van af, want vertrouw me maar, het zal je geen goed doen.” De duivel, in de vorm van een slang, had haar gezegd dat God helemaal niet het beste met hen voor had.’ ‘Maar zij is toch wel de moeder van Jezus?’ zegt Sema. ‘Welnee! Dat is Maria!’ roepen de andere twee. ‘De oma’, probeert Sema. ‘Eva was de eerste vrouw’, zeg ik. ‘Aan het begin van de geschiedenis. Dus je zou kunnen zeggen dat ze van iedereen de moeder is, de allereerste moeder.’ ‘Dus ook van Jezus’, houdt Sema koppig vol.

Ik sta nog te peinzen wat nu van belang is: het besef van geschiedenis, de maagdelijke geboorte of misschien het ongewenst zwanger raken. En ik wil zeggen dat appels eten geen kwaad kan, maar de meisjes vinden het onderwerp afdoende behandeld. Ze gaan elkaars haren stijlen.

Jeannette Westerkamp is parttime justitiepredikant namens de NGK in Houten.
2007-2014 Persvereniging Opbouw