6 januari 2003, jaargang 47, nummer 1
Artikel 002639
Het Juche-ideaal en zijn slachtoffers P. van Kampen Op de omslag van Opbouw staat deze keer een foto van de Juche-toren in Pyongyang. Het gebouw is 130 meter hoog, dus het overtreft ruimschoots de Domtoren, bij ons de hoogste torenspits. Daar staat nog eens een vlam van 20 meter bovenop. De hele dag tot tien uur 's avonds is de electrische vlam te zien, tot ver in de omtrek. Het geheel is gebouwd ter gelegenheid van de 80e verjaardag van Kim Il Sung, de oude dictator: hèt symbool van de Juche-ideologie, de officiële ‘religie’ van Noord-Korea. Je komt met een snelle lift op de top, vanwaar je een prachtig uitzicht hebt over de stad. Maar het bouwsel als zodanig roept zéér gemengde gevoelens op.

Pyongyang
The Hermit Kingdom
De volgende uitspraak, van de Amerikaanse onderminister Arnold Kanter (in het kabinet van George Bush Sr.), heeft zijn geldigheid nog geheel niet verloren. ‘Wat we allemaal nièt van Noord-Korea weten is zo immens dat, in vergelijking daarmee het Kremlin in de jaren 1950 een open boek lijkt. De communistische noordelijke strook van het schiereiland die eens bekend stond als 'het Kluizenaars Rijk' heeft zich intens ingezet om die naam te verdienen.
Het heeft zijn 22 miljoen inwoners onder een stolp van propaganda, gedachtencontrole en mythologie gezet die de Kims moeten verheerlijken, en doet dat vaak in openbare spektakelstukken die elke productie van Cecil B.de Mille in de schaduw stellen.’ 2) Al is de Grote Dictator Kim il Sung nu tot zijn voorgeslacht vergaderd, zijn zoon Kim Jong Il werkt er even hard aan dat het land nog steeds omgeven wordt door een waas van geheimzinnigheid.
Ook wordt ervoor gezorgd dat je als buitenlandse bezoeker ter plekke nérgens in contact kan treden met lokale bevolking. Vanzelfsprekend dat de Noord-Koreaanse bevolking zelf nog steeds in totale onkunde leeft t.a.v. alles wat zich in de buitenwereld afspeelt.
(Eén ding is echter wel veranderd: het aantal Noord-Koreanen is drastisch afgenomen! Waar Kanter spreekt van 22 miljoen mensen, wordt nu door de Koreaanse overheid officieel gesproken over ‘twintig miljoen’.
Er is immers een grote hongersnood geweest, met dramatische gevolgen; dat feit heeft het regime niet geheim kunnen houden, al
heeft niemand op onze tocht daar hardop over gesproken of op gezinspeeld…)

Heilsleer
Wat houdt die officiële leer van Noord-Korea eigenlijk in, de ideologie die dit bewind in stand houdt en legitimiteit verschaft? Bij de buitenwacht is vaak maar weinig bekend van de ideologische onderbouwing. Tegelijk is juist die ‘leer’ van groot belang bij onze beoordeling van ‘het geestelijke gehalte’ van deze staat. Hoe ziet deze ‘heilsleer’ eruit? Waar heeft Kim il Sung, wiens moeder Kang Ban Sok lid van een Pinkstergemeente zou zijn geweest, zijn religieuze ideeën vandaan? (Dat Kim uit zo'n nadrukkelijk christelijk nest komt wordt uiteraard in de officiële pers verzwegen, maar schijnt goed gedocumenteerd te zijn. In elk geval was zijn schoonfamilie overtuigd ‘evangelisch’; dat is bewezen! We moeten ook beseffen dat in de eerste helft van de 20e eeuw Pyongyang, dat nu zo strictatheïstisch is, wel ‘het Jeruzalem van het Oosten’ is genoemd. Volgens zendingskringen was nergens in Azië de ontvankelijkheid voor het Evangelie groter dan in deze
regio! En het is allemaal weggevaagd… Zou dat alles toeval zijn?)

Hwang Jang Yop
Het eerste om op te merken is echter dat de partij-ideologie feitelijk niet allereerst uit Kims koker komt, maar is ontwikkeld door een ander lid van de partij-
elite, een zekere Hwang Jang Yop en zijn team. Die meneer Yop, die vanaf het einde van de jaren '50 volhardend heeft gewerkt aan de versterking van Kim il Sungs positie, en in de jaren '60 de Juche-leer op het volk heeft losgelaten, is later gevlucht en heeft zich als politiek balling gemeld in Zuid-Korea!
Hij heeft in interviews zéér interessante informatie verschaft over de achtergronden van die leer en de motieven waarom die destijds is ontwikkeld. In 1991, toen Kim il Sung dus nog leefde, en Yop nog in de partijtop werd aangetroffen, werd hem de vraag gesteld: Kan de president de deskundigen ‘overrulen’, als 't gaat om de vraag wat wel en wat geen Juche is? Zijn antwoord luidde: ‘De president luistert veel naar de mening van de ambtenaren. Soms maken de deskundigen een fout. En dan corrigeert hij hen. Hij is de defini tieve scheidsrechter aangaande de vraag wat wel en wat geen Juche is.
Daarom beschouwen de mensen die zich met onderzoek hiernaar bezighouden de president als hun leraar.’ 3) Dat laatste komt nog steeds voor. Ook Kim Jong Il blijkt een onvervalste allesweter!
Krantenfoto's in de officiële pers hebben onveranderlijk als bijschrift dat de Leider ‘ter plekke instructie geeft’ over problemen in de bouw, de energievoorziening, de verdediging van het land en wat al niet.

Koreaans Nationalisme
Juche is naar eigen zeggen ‘de socialistische zaak in Koreaanse gedaante en de zaak van nationale onafhankelijkheid, die de lotsbestemming van land en volk boven al het andere stelt en alles daaraan ondergeschikt maakt’.
(Tussen haakjes ‘socialistisch’ betekent hier altijd ‘marxistisch’, ‘communistisch’ of meestal ‘nationalistisch in de trant van Kim il Sung’.) Anders gezegd: ’De revolutionaire Juche-zaak, die door President Kim il Sung begonnen is en door Secretaris Kim Jong Il tot voleinding gebracht, is de revolutionaire zaak van waarachtige nationale onafhankelijkheid, die door het Koreaanse volk met hun eigen geloof en wil gestart en bevorderd is’. Het gaat nadrukkelijk om Korea. ‘Dit is het heilige land. Door Juche is het krachtige socialistische land gebouwd, sterk in zijn Juche-karakter en nationaal karakter, onafhankelijk in zijn politiek, zelfvoorzienend in zijn economie en op zichzelf vertrouwend in nationale verdediging’.
Korea is het land dat in de ganse wereld straalt. ‘Vanwege onze Partij is de positie van ons land onvergelijkelijk verheven; de waardigheid en de eer van het volk stralen over de hele wereld’. ‘Het Koreaanse volk is in de hele wereld het meest gezegend door de onvergelijkelijk grote man, Kameraad Kim Jong Il, die zij als leider van de Partij zeer hoge achting toekennen.’

Wat garandeert de betrouwbaarheid van het ideaal? ‘De revolutionaire zaak van Juche is de zaak van waarachtige nationale onafhankelijkheid, omdat die geleid is door President Kim il Subng en Secretaris Kim Jong Il.’ Met andere woorden, hun leiderschap garandeert zowel de juistheid van het ideaal als de uiteindelijke verwezenlijking ervan!
De Juche-ideologie zal overwinnen en daarna de hele wereld veranderen.

Koreaans idealisme
‘De revolutionaire zaak van Juche is de zaak van vertrouwen op ons zelf, die door de inspanningen van 't Koreaanse volk altijd weer zal overwinnen Juche is de volkslievende strijd om de soevereiniteit van het volk in het hele land te vestigen en om het welzijn van het nageslacht voor alle tijden te garanderen.’

Van de huidige Sterke Man Kim Jong Il is de uitspraak genoteerd: ’Mijn politieke filosofie is het Juche-idee’. In een boek over dit thema (dat in elk geval op zijn naam staat; of hij 't boek ook daadwerkelijk zelf geschreven heeft weten we niet) lezen we dit: ’Wijlen President Kim il Sung schiep het idee van Juche nadat hij diep inzicht gekregen had in de vereisten van een nieuwe tijd, nu de onderdrukte en vernederde volksmassa's meester van hun eigen lotsbestemming worden. Dientengevolge bracht hij hun strijd voor Chajusong (collectief gemeenschapsleven) op hoger niveau en is het tijdvak van Juche geopend, een nieuwe fase in de ontwikkeling van de menselijke geschiedenis.’ Het cultuuroptimisme druipt ervan af!
Je hoort het Kim il Sung al zeggen: ’Zie, ik maak alles nieuw!’

Koreaans Humanisme
En let op de verheven nieuwe menselijke waardigheid: ’Om de revolutie onder de nieuwe historische omstandigheden voortgang te laten vinden, moet in elk land de revolutie onder verantwoordelijkheid van het eigen volk worden uitgevoerd; zij zijn de meesters, onafhankelijk, creatief op een wijze die past bij de specifieke omstandigheden, die daar gelden.
Dat is de kern van het idee van Juche.
Het Juche-idee is een nieuwe filosofie waarin de mens centraal staat. Juche beschouwt de mens als voornaamste factor en stelt dat de mens de meester is van alles en ook alles beslist. Het filosofische principe van Juche is het principe van een filosofie die op de mens inzet en die de positie en rol van de mens in de wereld uiteenzet.
Die mens is meester van alles, wat betekent dat hij de meester van de wereld is en een beslissende rol speelt in het veranderen van de wereld en het vormgeving van zijn lotsbestemming’.4)

Deerniswekkend
Het klinkt vooral 19e eeuws; toen hebben diverse lieden met messiaanse neigingen dit soort mensvisie uitgedragen.
In geen enkel geval heeft het tot iets anders geleid dan tot ontluistering van mensen en knechting van hele volkeren! Het deerniswekkende volk van Noord Korea is helaas op die regel geen uitzondering.
Het gevolg (en zoals de gevluchte ideoloog Yop toegaf, ook het doel) van dit alles is de het lanceren en in het zadel houden van Kim il Sung als een goddelijke dictator. Een ander gevolg, evenzeer bewust nagestreefd, is de instelling van een erfelijk leiderschap, een dynastie. De Kims zijn immers in hun land heilbrengend verschenen.
Dat er ook andere opvattingen over dit alles zouden kunnen bestaan wordt de Noord-Koreaanse bevolking niet gemeld. Het land heeft zich vanwege de Juche-leer immers volstrekt van de buitenwereld geïsoleerd. Er komt nagenoeg geen tegenstem binnen… Het enige internationale project dat men met echt religieuze bevlogenheid najaagt is de eenwording van de twee Korea's; laat er geen misverstand over bestaan: 't gaat uiteraard om een verenigd Korea onder het lichtend leiderschap van Kim Jong Il.

De nieuwe Juche-mens heet vrij, verantwoordelijk, creatief en machtig, want meester van z'n eigen lot. Maar besef één ding: niemand weet zo goed de Weg naar de toekomstige Heilsstaat.
Dus moet deze totaal vrije mens zijn/ haar levenslot in handen leggen van de Alwetende en Alwijze Leider. En op de een of andere manier, niet in één of twee jaar, maar wel in veertig of vijftig jaar te traceren, staan dan heropvoedingskampen en concentratiekampen te wachten op dissidenten, mochten die in het volk overgebleven zijn. Het is allemaal al zo vaak eerder gebeurd. Zoals Petrus over ‘dwaalleraars’ al zegt: ’Vrijheid spiegelen zij hen voor, hoewel zij zelf slaven van het verderf zijn’ (2 Petrus 2:19). Dat blijkt ook een passend oordeel over de dwaalleraars en de kinderlokkers in het duivelse regime van Pyongyang.
Blijft over de verbijstering van buitenstaanders dat een heel volk zich zo gewillig naar de slachtbank laat leiden.

Noten
1. In artikel The People's Korea (DPRK web magazine, Tokio, 14-5-1998 2. In artikel in Time Magazine (18-7-1994) t.g.v. het overlijden van Kim il Sung. (Cecil B.de Mille is overigens de filmregisseur van spektakelfilms als Ben Hur, Exodus etc., waar duizenden figuranten in meespelen.) 3. Jeremy Stone. ‘North Korea: the Hermit Kingdom Faces hard Choices.
November 1991 op website van de ‘Federation of American Scientists’ 4. Kim Jong Il. On the Juche Idea Party. Foreign Languages Publishing House. Pyongyang. 1985. pp.20,21.

Gegevens voor dit artikel zijn ontleend aan Thomas J. Belke. A Christian Study of North Korea's State Religion. Living Sacrifice Company. PO Box. 2273 Bartlesville. OK 74005-2273. USA. 1999.
Belangrijk is ook het boek van Henk Wubben.
Noord Korea, de Hongerige Tijger. Balans.
Amsterdam. 1997. Het ligt (nog steeds?) bij De Slegte en is te koop voor een paar euro's.
Absoluut verplichte lectuur voor ieder die zich in de situatie aldaar verdiepen wil!
2007-2014 Persvereniging Opbouw