31 maart 2006, jaargang 50, nummer 7
Artikel 002782
Bidden om open deuren en bescherming voor jezelf en geloofsgenoten Zie, Ik zend u uit als schapen onder de wolven Pieter van Kampen Misschien is er geen enkele bijbeltekst waarmee ik zoveel moeite heb als met de uitspraak van Jezus over ‘de schapen’ en ‘de wolven’. Soms betrap ik mezelf op soms huizenhoge agitatie, wanhoop haast, als ik het zoveelste verhaal hoor van de rechteloosheid van broeders en zusters in moslimlanden, hindoelanden of communistische landen, en als ik hoor van de manipulatie, desinformatie, discriminatie, repressie, waarin Gods kinderen zich staande moeten zien te houden. Dat kan toch niet de bedoeling zijn? En het gáát maar door! Alle eeuwen door.

In onze huidige werkelijkheid horen de wolf en het schaap in twee verschillende categorieën: een verscheurt, de ander wordt verscheurd.
In de hele bijbel komen welgeteld negen verzen voor die over wolven gaan. Vier ervan komen voor rekening van Christus. Daarnaast vinden we er een bij de apostel Paulus. Drie maal komt een wolf in het Oude Testament voor. Allereerst is er Genesis 49:27, waar de stervende Jacob in profetisch vergezicht zijn jongste zoon Benjamin ‘een verscheurende wolf’ noemt. De andere staan in Jesaja’s profetieën, waar tot tweemaal toe gesproken wordt over de eindtijd, als alles goed zal zijn. ‘Dan zal de wolf bij het schaap verkeren, en de panter zich neerleggen bij het bokje’ (11:6). Dan ‘zullen de wolf en het lam samen weiden en de leeuw zal stro eten als het rund’ (65:25).

Licht en duisternis
Zo zal het eens worden, belooft de bijbel.
Maar zover is het nog niet. In onze huidige werkelijkheid horen de wolf en het schaap in twee verschillende categorieën: een verscheurt, de ander wordt verscheurd. Over die werkelijkheid, waarin ook wij leven, wordt het beeld van de wolf en het schaap/het lam gebruikt om de relatie aan te geven tussen gelovigen en ongelovigen.
In Johannes 1 horen we van ‘het Licht dat in de wereld is gekomen’ en ‘de duisternis’ die dat Licht vergeefs heeft proberen te grijpen. In Openbaring 12 lezen over de geboorte van het Kind, maar ook over de draak die in uiterste concentratie zit te wachten tot het moment van de geboorte, om dat Kind onmiddellijk te kunnen vernietigen.
Er is in onze werkelijkheid strijd tussen licht en duister, en geweldpleging wordt niet geschuwd. En dat is allemaal nog wel te dragen; de boze opzet van de duistere kant lukt steeds niet. En dat is maar goed ook! Er is strijd in de hemelse gewesten.

Buiten-menselijke haat
Dezelfde relatie lijkt ook te bestaan tussen de volgelingen van dat Kind en de Vijand die zich tegenover hen verheft.
Daar zit een element in van boven- of buiten-menselijke haat en intense gedrevenheid. Onze strijd is ‘niet tegen vlees en bloed’, maar tegen geestelijke machten die niet alleen spiritueel zijn, maar tegelijk volmaakt haatdragend, die onverzoenlijk en onafgebroken gericht tégen het Koninkrijk van God zijn. Zulke duistere machten bestonden vroeger; tot de dag dat onze Heer Jezus terugkomt blijven ze bestaan.

‘Geestelijk’
Hoe is het anders te verklaren dat vanuit steeds wisselende religieuze en ideologische motieven de gemeente van Jezus toch consistent is of wordt aangevallen? In verschillende tijden in de wereldgeschiedenis en op verschillende plaatsen op aarde treffen we duidelijk uiteenlopende denkbeelden en toch – het resultaat lijkt steeds hetzelfde: weerstand en haat tegen de boodschap van het Licht. (Overigens, laten we nu niet doen, alsof christenen altijd makke schapen, weerloze lammeren zijn geweest, want dat zou een ernstige vorm van geschiedvervalsing zijn.) Ook als je niemand wilt ‘demoniseren’, met respect andermans geloof wilt bejegen, valt niet te ontkennen dat er op vele plaatsen en steeds opnieuw felle vijandschap ten opzichte van christenen de kop opsteekt. En dan geen afkeer van nonchalante, ongevoelige of domme christenen (want die zijn er ook best), maar veeleer tegen de meest toegewijde en integere gelovigen, mensen die liefde en bewogenheid naar anderen uitstralen. Is dat toeval? Of schuilt daar meer achter? In de bijbel wordt steeds het grote belang beklemtoond om toch als ‘geestelijke mensen’ in deze confrontatie te staan. Om te bidden om bescherming voor jezelf en geloofsgenoten, en om te bidden om open deuren voor de prediking van het eeuwig leven.

Nacht van Gebed
De stichting Open Doors in Ermelo organiseert al vele jaren de zogenaamde ‘Nacht van Gebed’, waarin christenen, vaak uit heel verschillende geloofsgemeenschappen afkomstig en uiteraard geheel op basis van vrijwilligheid, samen biddden voor bepaalde mensen en situaties, in de hele wereld.
Waarin men ook naar video’s of DVD’s kan kijken, om zo een indruk te krijgen waarvoor gebed gevraagd wordt. Waar wellicht een spreker van Open Doors een inleiding houdt, waar men misschien samen (een paar keer) een hapje eet. Kortom waar het eigenlijk erg gezellig is en waar men tegelijk doet wat de Heer ons opgedragen heeft, namelijk te bidden voor onze kwetsbare en soms gewonde broeders en zusters in andere delen van de wereld.
Ik heb ‘t zelf een aantal keren gedaan, en ervaren hoe goed dat is, hoe heilzaam voor je eigen geloof ook, om je meer bewust te maken wat we in onze wereld allemaal gebeurt. En hoe we in ons gebed kunnen mee-leven en meelijden.
Kortstondig; één nacht in het jaar. En als u een hele nacht te lang vindt, dan doet u toch een deel van de tijd mee! Het loont de moeite om bij Open Doors eens nadere informatie aan te vragen. Overweeg eens of ook u in de vrijdagnacht 9 juni van de partij wilt zijn. Bij Open Doors kunt u zich aanmelden om met mensen uit uw kerk mee te doen. U krijgt de materialen gratis toegezonden.

Open Doors, Postbus 47, 3850 AA Ermelo. (0341) 417 844
2007-2014 Persvereniging Opbouw