11 april 2003, jaargang 47, nummer 8
Artikel 003122
Christenen en moslims in het Midden-Oosten Hoe zal het verder gaan? P. van Kampen Als ik dit schrijf, is de oorlog in Irak twee weken oud. Het kan best nog eens lang duren voordat die oorlog weer verdwenen is. In de bijna twee weken die het produceren van Opbouw vergt kan er bovendien heel veel gebeuren. Het is dus uitermate hachelijk om een verhaal te schrijven op basis van veronderstellingen hoe dit alles verder zal gaan. Daarom hoop ik te schrijven over drie elementen die over twee weken nog wèl geldig zullen zijn, zelfs meer dan nu wellicht.

Wat er op land of in de lucht ook veranderen mag, er is toch een aantal zaken dat voor christenen van betekenis zijn en zullen blijven. Ik kies drie elementen, die misschien wat 'verbrokkeld' en heterogeen (b)lijken:

• De profetische duiding van de oorlog tegen Irak bij christenen
• De oproep tot Jihad aan het adres van de moslims
• de toenemend benarde positie van christenen in het
Midden-Oosten

’Profetisch’
In bepaalde christelijke kring in de VS, en niet alleen daar, bestaat de neiging om deze oorlog te bezien 'in profetisch perspectief'. De Amerikanen kennen al een paar eeuwen, zeker sinds 1830, een sterke neiging om de eigen tijd te bezien in 'eschatologisch' licht. Het is een en al 'Eindtijd' in boeken en bladen van Amerikaanse broeders en zusters, althans bij een belangrijk deel van hen.
Dat gebeurt nu, maar het is een houding die al heel lang te bespeuren is.
In december 1996, dus al een hele tijd geleden, besprak ik in Opbouw een boek van een zekere dr. Charles Dyer, hoogleraar in de bijbelexegese aan het Dallas Theological Seminary. Dat is een evangelikale opleiding waar men zich intens bezig houdt met Bijbelse 'bedélingen' en 'het profetische woord'. 't Boek gaat over 'Babylon', dat onder regie van Saddam Hoessein zou worden herbouwd en zou uitgroeien tot de plek die in Openbaring 17 en 18 naar voren komt. Die bloeien zal, maar door God wordt vernietigd.

Irakese christenen gaven het volgende door aan Open Doors: "Wij hebben geen wapens of getrainde soldaten nodig, maar bijbels, christelijke boeken en mensen die in gebed op de bres staan!" (bron: Handreiking voor gebed, Evangelische Alliantie)

Een aantal citaten: "De bijbel zegt dat het oude Babylon - de machtigste en slechtste stad van de oude wereld zal worden herbouwd voor de laatste en beslissende slag bij Armageddon zal worden gevoerd. De ruïnes van deze eens zo grote stad, die eeuwenlang onder het zand gelegen hebben, zijn nu opgegraven." "Onweerlegbaar bewijs en onthutsende foto's tonen aan dat Saddam Hoessein Babylon aan het herbouwen is tot de precieze maten en aanduidingen die het had in Nebukanezars dagen." "Waarom zegt de Bijbel zoveel over Babylon en haar rol in de eindtijd?" "Wat beoogt Saddam Hoessein? Vervult de Iraakse leider de bijbelse profetie?" De boekomslag stelt nadrukkelijk: "Ongeacht wat er met Saddam Hoessein gebeurt, de Bijbel maakt duidelijk dat Babylon zal worden herbouwd. Het Midden Oosten is dé tijdbom in de wereld en Babylon zal het lont zijn dat in het kruitvat val van de gebeurtenissen van de Eindtijd."
Dyer kiest nadrukkelijk voor een létterlijk Babylon. Hij meent dat Saddam Hoesseins Babylon 'eindtijd-allures' heeft en ook dat de herbouw van die roemruchte (en beruchte) stad aangeeft dat op Gods profetische klok de wijzers steeds verder bewegen!
Ik ben een aantal jaren geleden in Babylon geweest en was er niet zo van onder de indruk. Het leek, met permissie, een kruising tussen een beroemde historische plek, de Efteling en de Heilige Land Stichting! Ik vond 't een grof schandaal hoe 'archeologen' die stad naar hun inzichten herbouwd hebben, van oorspronkelijke tichels en bitumen én van hedendaagse bouwmaterialen voor het voegsel.
Of opening van zo'n Iraaks politiekideologisch pretpark (want dat was/is het wel) de Eindtijdplannen van onze God en die van zijn Tegenstander in een hogere versnelling zet betwijfel ik echter toch wel.
Wat te denken van het volgende (p.165, 166): "Als Babylon in de eindtijd zal worden verwoest, wie zal dat doen?
De Verenigde Staten? Zullen Amerikanen Irak met de grond gelijk maken?
Ongelukkigerwijs geeft Jesaja ons geen enkele informatie die specifiek over de Verenigde Staten gaat.
Maar de Verenigde Staten vormen een uiterst belangrijke wereldmacht - hoe zou die in het laatste der dagen geen belangrijke rol kunnen spelen?"


EVANGELISCHE ALLIANTIE BETROKKEN BIJ IRAKEZEN VIA GEBED, HULP EN MEELEVEN
Onder de naam ‘Betrokken bij Irak’ start de Evangelische Alliantie een actie gericht op daadwerkelijke betrokkenheid van christenen en kerken bij de Irakezen, zowel in Nederland als in Irak. Op www.eanl.nl, de website van de EA, is een speciale Irak-site ingericht met mogelijkheden voor gebed, meeleven en hulpverlening aan oorlogsvluchtelingen.
De EA werkt hierin nauw samen met enkele aangesloten organisaties.
De Irak-site bevat ook een opzet voor een uur van gebed voor Irak, met behulp van de eerder verspreidde gebedshandreiking.

(bron: persbericht Evangelische Alliantie)

Als ik dat (her)lees, zijn mijn twijfels van zeven jaar geleden niet minder geworden. Wordt hier niet een koppeling tussen het profetisch woord en de situatie van onze tijd aangebracht?
Is er wel voldoende reden te menen dat de Bijbel spreekt over een letterlijk 'Babylon' tegenover een letterlijk, aards Jeruzalem? Daar zou al heel wat over te zeggen zijn. En weten we wel zéker dat deze woorden (als we die al goed zouden interpreteren) NU in vervulling gaan? Worden hier niet veel te snelle conclusies getrokken?
Anderzijds, kunnen wij Europese christenen niet vervallen tot verachting van de profetie en worden we daartegen niet gewaarschuwd?
Maar, denk ik dan: stel je voor dat men er in de States (bewust of min-of-meer onbewust) voor zouden kiezen om woorden zelf in vervulling te doen gaan? In zo'n geval zou een mening aangaande de Eindtijd die ik niet deel ook belangrijke consequenties kunnen hebben…

Het lijkt me toe dat christenen die als geestelijke mensen willen leven, deze en verwante vragen maar eens goed moeten overwegen. Want duidelijk is wel dat er samenhang bestaat tussen wat in de hemelen gebeurt en wat er op aarde aan de orde is. Die koppe wordt nadrukkelijk in het Onze Vader al gemaakt. Duidelijk is ook dat christenen in het van God afvallige Europa in de praktijk heel 'seculier' naar de gebeurtenissen in de wereld kunnen kijken. En toch geloof ik niet dat we ertoe moeten overgaan om op de wijze van onze Amerikaanse broeders en zusters de wereldgeschiedenis te duiden. Op dat punt is mij hun licht niét gegeven!

Een ’Jihad’ van twee kanten?
Om vergelijkbare redenen ben ik erg beducht - en ik merk dat er anderen zijn die er net zo over denken - om deze oorlog helemaal te trekken in het kader van 'geestelijke strijd tussen de islam en het christelijk geloof'. Van goed tegen kwaad, in eschatologische zin. Dat kan je uiteraard heel gemakkelijk doen op grond van de boven geschetste opvatting. Duidelijk is ook dat heel wat moslims dat doen: de islam is dan de goede kant en de christenen moeten, in Allah's naam, bestreden worden! Het Iraakse regime doet er alles aan om die mening te doen postvatten in omringende landen, om zo buitenlandse steun te werven.
Alsof het gaat om lelieblanke vrome moslims tegenover die verdorven westerlingen! We weten echter dat het gaat om een uitermate crimineel bewind van een sadistisch varken die volstrekt geen vrome moslim is, en nooit gepretendeerd heeft dat te zijn.
Waar de islamitische wereld in rep en roer is, en nog meer verhit kan raken, waar regelrechte HAAT gepredikt wordt ten opzichte van christenen en het Westen, mogen christenen van hun kant daar NIET aan meedoen! In Irak wordt géén 'Jihad' gevoerd, en als dat wèl zo mocht gaan lijken, mogen wij daar niet zo over denken. Wij horen de zaak van het Westen niet gelijk te stellen met 'Gods zaak'… Wij horen mensen lief te hebben en te zoeken met het evangelie van het Koninkrijk.
In Gods Naam.

De overgebleven christenen in het Midden-Oosten
Dat brengt me op mijn derde punt.
Wie van dit alles zeker ook slachtoffer kunnen worden zijn de christenen in het Midden-Oosten. De zo kwetsbare minderheden in 'de zee van islam'.
Die het om vele redenen toch al zo moeilijk hebben. Laten we hen niet vergeten.
"Mensen van het Boek! Onze gezant is tot jullie gekomen om jullie veel van de dingen die jullie verborgen hielden duidelijk te maken en om veel kwijt te schelden." In de koran spreekt God bij monde van zijn profeet Mohammed tot joden en christenen. De geciteerde zin uit Soera 5 vers 15 wordt verderop gevolgd door de uitspraak: "De joden en de christenen zeggen: 'Wij zijn de kinderen Gods en zijn beminden'" (18, vertaling Fred Leemhuis). Gods antwoord: "Mensen van het Boek! Onze gezant is tot jullie gekomen om jullie na een onderbreking in de gezanten duidelijkheid te brengen, opdat jullie niet zouden zeggen: 'Tot ons is geen verkondiger van goed nieuws, noch een waarschuwer gekomen'". Joden en christenen moeten de waarheidsclaims van Gods gezant aanvaarden. Ongeloof in hem en zijn boodschap is misplaatst.

GEGEVENS OVER CHRISTENEN EN KERKEN IN IRAK
(overgenomen uit Handreiking voor gebed, EA) (bronnen: Barnabas Fund, Engeland; Open Doors, Nederland; Evangelischen Allianz, Oostenrijk)

• Veel Irakese christenen zijn etnische Assyriërs, de oorspronkelijke bewoners van Irak die hier leefden voor de komst van de Arabieren.
• Er zijn 14 kerkelijke denominaties, waaronder de oude oosterse kerk uit de 1e eeuw, de Syrisch-Orthodoxe Kerk en kerken uit de 19 eeuw zoals de Anglicaanse Kerk, de Presbyteriale kerken (gereformeerd) en de Methodistenkerken.
• Daarnaast zijn er ca. 4.000 evangelische christenen, die vooral bijeenkomen in huisgemeenten in de grote steden. Hiertoe behoren zowel Assyriërs als Arabieren.
• In de tijd van de eerste Golforlog (1991) werd het aantal christenen geschat op 1.5 miljoen. Sinds die tijd zijn velen gevlucht vanwege de slechte situatie in het land.
• Schattingen van huidige aantalleen christenen: 345.000 katholieke en protestantse christenen (Open Doors) en een totaal aantal
christenen van 700.000 (Barnabas Fund), d.w.z. 3% van de bevolking.

Niet alleen in het vijfde hoofdstuk, op diverse plaatsen in de koran treffen we die uitdrukking aan: de 'Mensen van het Boek'. Dat is een aanduiding voor joden en christenen, met wie de profeet Mohammed in aanraking gekomen is. Ik heb in de gauwigheid 56 verzen geteld waarin gesproken wordt over 'Mensen van het Boek'. Ze waren aan de Profeet goed bekend.

Dat is ongetwijfeld gebeurd tijdens Mohammeds karavaanreizen naar Damascus. Het Byzantijnse Rijk en Ethiopië waren handelspartners van de Mekkanen, en ze waren beide christelijk.
Maar dichterbij Mekka of in de stad, woonden christenen, zoals ook te Medina het geval was. Een deel van de stammen in Mohammeds eigen regio haden het christelijk geloof aanvaard.
Een neef van Mohammeds eerste vrouw Chadidja schijnt al christen te zijn geweest.
Met name in Jemen, nu een intensislamitisch en ook bitter anti-christelijk bolwerk op een hoek van het Arabisch schiereiland, heeft het christelijk geloof veel bekendheid gehad. Niet minder dan ZES bisdommen trof men ooit aan op Jemenitische bodem! En het is allemaal verdwenen… Om vele redenen. In veertien eeuwen samenleven van christenen en moslims is er veel invloed van het evangelie verdwenen.
En die tendens gaat door.
Dat is een van de dingen om wèl bij stil te staan in onze dramatische tijden.

Laten we voor broeders en zusters in het Midden-Oosten bidden, mensen die kostbaar zijn in de ogen van de Heer der Kerk. En voor christenen in Pakistan, Indonesië, Centraal-Azië. En voor zendelingen aldaar. De oorlog kan voor hen verregaande consequenties hebben. Laten we aan hen denken.

TWR START RADIOPROGRAMMA’S VOOR CHRISTENEN IRAK
Ruim voor het uitbreken van de tweede Golfoorlog op 20 maart had de Arabische afdeling van radiozendingsorganisatie Trans World Radio speciale radiouitzendingen klaarliggen voor de christenen in Irak. De blokjes, die elk zeven minuten duren, worden ingevoegd in de reguliere programma’s van TWR in het Arabisch. De uitzendingen zijn bedoeld om christenen in Irak, die het volgens de berichten uit dat land nu extra moeilijk hebben, te bemoedigen… De uitzendingen bestaan voornamelijk uit teksten uit de bijbel (vooral de psalmen en profeten).

(bron: TWR)
2007-2014 Persvereniging Opbouw