13 november 1998, jaargang 42, nummer 23
Artikel 005116
Er komt weer een ’Mission’ aan! P.J. van Kampen Wie de moeite zou nemen de afgelopen vijftien jaargangen van dit blad door te nemen zou merken dat vrij geregeld over de grote ’Mission’-conferenties is geschreven. Vrij geregeld maar niet frequent, want deze conferenties worden ook maar eenmaal per drie jaar gehouden.
Voor mijzelf – die er meestal als tolk aanwezig was –- hebben ze steeds een enorme zegen betekend!
Ook voor degenen voor wie het oorspronkelijk was bedoeld, christen-jongeren, studenten en anderen, zijn deze evenementen steeds prachtige bijeenkomsten geweest. Hieronder een pleidooi voor onze aandacht en vrijgevigheid.
Deze keer citaten uit andermans en eigen werk; dat laatste heb ik bij mijn weten nog nooit eerder gedaan.

De eerste Mission-conferentie die ik bijwoonde vond plaats van 28 december 1982 tot 2 januari 1983 in Lausanne (Zwitserland). Op 14 januari 1983 werd voor het eerst in ’Opbouw’ over deze Mission-conferenties geschreven, meen ik. Ik citeer uit eigen werk (ik heb het nooit meer herlezen, geloof ik): „Hoe was het in Lausanne? Op het gevaar af dat de lezers me een ’zwever’ zullen noemen (wat ik, hoop ik, niet ben) toch maar dit antwoord: onvergételijk, indrukwekkend, ’kostbaar’! Want zo heb ik het ervaren, en met mij heel wat anderen, naar ik heb gemerkt.” Iets verderop: „Een uitgelezen gelegenheid om mensen te ontmoeten: gewone mensen, bijzondere mensen, bijna steeds diepgelovige mensen! Sommigen met boeiende verhalen, over ervaringen ver weg of dichtbij, anderen nog helemaal aan het begin van hun loopbaan. Door de wol geverfde zendingsmensen, maar ook jonge mensen, die een soort ’zendingsverkenningstocht’ hadden ondernomen, om te zien of zendingswerk tot hun mogelijkheden zou behoren. () Een sfeer van betrokkenheid bij elkaar, bij het werk van de kerk in de wereld. Waarachtige lofprijzing.”

In vuur en vlam staan
Van 27 december 1986 tot 1 januari 1987 werd ’Mission’ voor het eerst in Nederland gehouden, in de Utrechtse Jaarbeurshallen. Het was er vol en ik vond het prachtig. „Een kleine elfduizend mensen, voor het overgrote deel jongeren, bevonden zich op een paar vierkante kilometer Utrechtse grond. Hoe anderen zo’n aantal beleven, weet ik niet. Maar, ondanks mezelf misschien, kreeg ik er een kick van!” Elfduizend mensen uit twintig Europese landen waren verzameld. Sommigen hadden er veel voor moeten overhebben om te komen. De 820 Portugezen, die per bus gekomen waren: twee volle etmalen hadden ze op de weg gezeten. De 115 Grieken hadden er nog langer over gedaan. Heel verschillende mensen waren ook de sprekers. Als vertaler meld ik: „Ik hoor soms een andere uitspraak dan ik gewend ben, een Afrikaanse uitspraak, een Afrikaander uitspraak, een Chinese uitspraak. Het zijn mensen, met een gele huid, een zwarte huid, een bruine. Heel verschillend van temperament, lijkt het wel, maar allemaal mensen die in vuur en vlam willen staan voor het Koninkrijk der hemelen!
Mensen, die een groot gehoor aan jongeren willen bereiken, willen doordringen met het Goede Nieuws in Christus; hen willen doordringen van de noodzaak dat Woord door te geven op alle continenten of aan de overkant van de straat.” Nog een stukje citaat: „Die betrokkenheid bij de loop van het Evangelie in de diverse continenten. Het verlangen om te worden geïnformeerd, de drang ook aan de andere kant te vertéllen. Te vertellen van grote moeiten, maar ook de drang de grote daden des Heren te vermelden.
Als ik dat zo meemaak, denk ik vaak: wat zijn wij vaak toch provinciaal! We maken ons druk om kleine dingen op ons eigen erf, terwijl de wereld in brand staat! Terwijl in grote delen van de wereld het Woord van God met grote kracht, en ook van tékenen en wonderen vergezeld, zich baanbreekt.” (Opbouw, 9-1-1987)

Fantastisch!
In januari 1990 stond er een artikel in ons blad: „Wij waren erbij (Op Mission ’90)”. Bijdragen van Natasja Visser-
Martinov, Heleen van Oord en mezelf gaven aan wat we er ervaren hadden.
Onder het kopje ’Fantastisch!’ begint Heleen van Oord. „Het was mijn eerste Mission-conferentie en, om maar meteen mijn indruk weer te geven, ik heb het ’fantastisch’ gevonden! Wat mij het meest aansprak, was een tweetal dingen. Ten eerste de eenheid van Christenen uit zoveel verschillende landen en volkeren, en uit zoveel verschillende kerken en geloofsgemeenschappen. Ten tweede werd ik erg geraakt door de hoge mate van gemotiveerdheid die men had om Gods Woord verder uit te dragen. Hoewel ik wel eerder in het buitenland geweest ben en daar ook wel grootschalige bijeenkomsten heb meegemaakt, was dit toch iets heel anders.
’Eenheid’ en ’echtheid’, om mijn sterkste indrukken samen te vatten.” Natasja Visser schreef onder andere: „Hoe kan je als enkeling een congres beschrijven met 9500 mensen? Het is totaal onmogelijk, en het vervult je met Gods grootheid als je al die mensen ziet, overal in gesprek, gezang, gebed...
Kan een druppeltje dan een indruk geven hoe de oceaan voelt?” Bij de ervaringen die ze van mensen, vooral van achter ’t IJzeren Gordijn, hoorde – die waren er deze keer voor het eerst bij – registreert ze als haar reactie: „Nee, hier schieten woorden tekort, en passen gewoon niet meer op papier. Je wordt er gewoon stil van, stil in GEBED want dit machtige wapen dat God ons gegeven heeft, hebben we hier in het Westen toch veel te vaak laten verroesten. We hebben als deserteurs het slagveld verlaten en dit wapen achteloos daar achtergelaten, en ons verstopt in de ’veiligheid’ van onze gezellige huiskamers.” (19-01-1990) Op 15 januari 1993 schreef Bianca Versluys uit Wageningen een impressie in ’Opbouw’ van de volgende conferentie in Utrecht. Ze was een van de vele overbelaste helpers die vanwege hun werk een aantal zaken in het programma hadden moeten missen.
„Maar MISSION ’93 is veel meer dan bijbelstudies en seminars. De vele gesprekken met mensen van allerlei nationaliteiten, het maken van nieuwe vrienden en het ervaren van Gods vreugde en kracht in deze vermoeiende week waren voor mij soms van nog grotere waarde dan alle lezingen bij elkaar.
Vooral tijdens het geweldige feest op oudejaarsavond kon ik m’n ogen niet meer droog houden. Aangespoord door Indiaanse volksmuziek van ’Kerygma Canta’ uit Peru ontstond een geweldige polonaise en een dansende massa. Dit voorproefje van de hemel, zoals ik het heb ervaren, waar Serviërs en Kroaten hand in hand dansen en God loven, waarin taal- en culturele barrières wegvallen, is voor mij de grootste aansporing om te evangeliseren. We kunnen in vrede samenleven, als we de liefde voor God delen. Zo’n feest gun je toch iedereen!” Ik weet wat Bianca met die oudejaarsviering bedoelt. Ik heb dat elke keer, dat ik het meemaakte, ook als diep aangrijpend ervaren.

Ga erheen!
Of over het laatste Mission-congres van drie jaar geleden een verslag in ’Opbouw’ is verschenen, weet ik niet zeker; ik denk van niet; mijn privéarchief meldt er niets van.
De boodschap is desondanks duidelijk: nu er, door Gods goedheid, weer een nieuwe ’Mission’-conferentie aankomt, deze keer in Zuidlaren, moeten we de gelegenheid niet onbenut laten. Het zij erkend, de toegangsprijs van ƒ 455,– is niet gering. Als er mensen zich door dat bedrag laten afschrikken, kan ik me dat best voorstellen.
Toch zeg ik: als je jong bent en gelovig en je zou er eigenlijk wel heen willen gaan, laat dan ’t geld niet de belemmering zijn om toch te gaan! Natuurlijk heb ik gemakkelijk praten, want als je het niet hebt, moet je wel aan geld zien te komen. Toch zeg ik: als het maar even kan, ga er naartoe! Je zult er namelijk zo geweldig veel zegen ervaren, in elk geval als het weer zo gaat als alle voorgaande keren. Het goede dat jonge (en ook minder jonge!) mensen op ’Mission’ beleven staat uiteindelijk in geen verhouding tot het geldbedrag (dat je natuurlijk wel moet hebben).

Een vraag
Zijn er ouders, kerkeraden, commissies van beheer, beheerders van speciale christelijke fondsen of anderen, die onze jonge mensen willen ’sponsoren’, als zij daarheen willen? Of die een renteloze lening kunnen voorstellen?
Datzelfde zeg ik ook ten aanzien van de sponsoring van jonge mensen uit Oost-
Europa, die meestal te arm zijn om de onkosten zelf te kunnen dragen. Er is de mogelijkheid om hen te steunen via een speciale actie. In ’Opbouw’ van 6 november 1992 heb ik al een warm pleidooi voor zulke steun gegeven en dat doe ik nog graag een keer over! Kunnen en willen gemeenten voor deze Actie ’Woestijnbloem’ geen speciale collecte houden, met Kerst of op enig ander moment? Want, als Bianca Versluijs gelijk heeft, is het belangrijk om dit werk te steunen. „Afscheid nemen is nooit leuk, maar MISSION ’93 was een trainingsplaats.
Opgebouwd en aangemoedigd staan we voor de grote opdracht als we de Jaarbeurs verlaten en de wereld weer instappen. Als ik op weg naar huis in de trein bij een gescheiden vrouw zit, die scheldt op haar kinderen en tegen de hele wereld kan trappen, sta ik weer met m’n beide benen op de grond. ’Wilt u ons helpen onze beloften waar te maken, Heer?’” (Opbouw, 15-01-1993) U merkt: ik ben ’het oude vuur’ helemaal nog niet kwijt! Als het mogelijk is, hoop ik (tenminste een deel van de tijd) me weer in de hallen van ’Mission’ te begeven.
En me daar kostelijk te vermaken en diep te laten zegenen. En u? Kom ik u daar wellicht tegen?


MISSION ’99 is het grootste Europese zendingscongres voor jongeren en wordt georganiseerd door TEMA (The European Missionary Association), een interkerkelijke organisatie. De drie hoofddoelen van TEMA zijn: 1. het motiveren van mensen voor zending (bidden, geven betrokkenheid); 2. het bouwen van bruggen tussen zendingsorganisaties, kerken en jonge christenen in Europa en 3. het organiseren van zendingscongressen. MISSION’99 wil jongeren activeren en motiveren voor wereldzending, en het congres wordt gehouden van 28 december tot en met 2 janauri 1999 in de Prins Bernhardhoeve te Zuidlaren/Nederland. Er worden 7000 jongeren verwacht. Het thema ’You are a chosen generation!’ is ontleend aan 1 Petrus 2:9, waarin staat: „Gij echter zijt een uitverkoren geslacht, een koninklijk priesterschap, een heilige natie, een volk Gode ten eigendom, om de grote daden te verkondigen van Hem, die u uit de duisternis geroepen heeft tot zijn wonderbaar licht...” Bel voor aanmeldingsformulieren of meer informatie: 0342-46.24.25.
2007-2014 Persvereniging Opbouw