12 januari 1996, jaargang 40, nummer 1
Artikel 006618
Ergernis P. Kurpershoek Vorig jaar besloot de Chr. Ger. synode de contacten met de Ned. Ger. kerken op te schorten. Kort voor de feestdagen verscheen het rapport van de Vrijgemaakte deputaten voor kerkelijke eenheid. Daarin wordt - nog voor er van echte samensprekingen sprake is - al geconcludeerd, dat een verdere verkenning niet zinvol is.
We zijn nu dus door twee kerkgenootschappen in de hoek gezet. Vorige keer schreef collega W. Smouter op deze plaats al iets over de geestelijke dimensie van het Vrijgemaakte rapport.
Ik wil iets kwijt van m'n ergernis over de praktische consequenties van het Chr. Ger. synodebesluit en het Vrijgemaakte Deputatenrapport.

"Het moet plaatselijk gebeuren!"
Een eerste reden voor irritatie is dat ons altijd werd voorgehouden dat de samensprekingen op lokaal niveau het belangrijkst waren. Als kerken elkaar plaatselijk weten te vinden, komt het landelijk als vanzelf in orde. Dat blijkt nu dus niet waar te zijn.
Zowel met de Christelijke Gereformeerden als met de Vrijgemaakten is op vele plaatsen iets opgebloeid.
Gemeenschappelijke verklaringen, samenwerking in evangelisatiewerk, kansel ruil, gemeenschappelijke diensten, enz. Natuurlijk waren er met de Christelijke Gereformeerden verdergaande contacten. Maar met de Vrijgemaakten begon er hier en daar toch al iets moois te bloeien, Ook op maatschappelijk terrein trouwens. Het Nederlands Dagblad is sinds enige tijd geen specifiek Vrijgemaakte krant meer. Ook leden van de Chr. Ger. kerken en zelfs van de Ned. Ger. kerken kunnen van de redactie deel uitmaken.
Verschillende Ned. Ger. en Chr. Ger. predikanten schrijven in de krant over geestelijk leven. Er gebeurde en gebeurt van alles aan de basis. Vergeefs echter, naar het zich nu laat aanzien. Waar zou je als plaatselijke kerk nu nog de moed vandaan halen om door te gaan?

Verschillen ook in eigen kring
Een andere reden voor irritatie is dat zowel van Chr. Ger. als van Vrijgemaakte zijde ons verwijten gemaakt worden, die in eigen kring net zo goed van toepassing zijn. Met de Chr. Ger. ging het o.a. om de toeëigening des heils. Op dat punt zou een fundamenteel verschil van inzicht bestaan tussen hen en ons. Welnu, die verschillen zijn intern bij de Ch. Ger. minstens zo groot. Maar daarover wordt officieel gezwegen.
Bij de Vrijgemaakten gaat het vooral om de leervrijheid die bij ons zou heersen. Toegegeven, die is bij ons inderdaad groter dan bij hen. Wij gunnen elkaar de nodige ruimte, proberen elkaar vast te houden in het gemeenschappelijk geloof in Christus meer dan in gemeenschappelijke visies op tal van punten. Maar zowel uit persoonlijke contacten met Vrijgemaakte broeders en zusters als uit publikaties in het Nederlands Dagblad merk ik ook bij hen een verlangen naar enige ruimte in leer en leven. Ruimte om te zoeken naar nieuwe vormen, bijvoorbeeld.

Efficiënt werken in Gods Koninkrijk
Een derde reden voor ergernis is de inefficiëntie bij het werk in Gods Koninkrijk, die door het Chr. Ger. besluit en het Vrijgemaakte rapport in stand wordt gehouden. Neem bijvoorbeeld de situatie in de regio Haarlem.
Daar zijn twee Chr. Ger. kerken, de grote in Noord en een kleinere in Centrum, beide (nog) met een eigen predikant; één redelijk grote Vrijgemaakte kerk, ook met een eigen voorganger; én een Ned. Ger. kerk 'Heemstede-Haarlem' van rond de 250 leden. Die gemeente kent drie kernen: Haarlem, Heemstede en Hoofddorp. In Hoofddorp is zowel een kleine Chr. Ger. kerk met binnenkort een eigen herder en leraar, als een middelgrote Vrijgemaakte kerk, ook voorzien van een eigen voorganger. Wat een geld en energie wordt daar niet besteed (verspild?) aan het in stand houden van al die afzonderlijke kerken en kerkjes.
Wat zou het nu goed zijn voor het werk in Gods Koninkrijk als in die regio een kerkelijke reorganisatie zou plaatsvinden. Bijvoorbeeld een aantal duidelijk aanwezige gemeenten van reformatorische snit en werkbare grootte. Waarom niet eigenlijk?
Ik denk dat, zeker in de Randstad, we niet zo heel lang meer ons de luxe van een gescheiden optrekken kunnen veroorloven. Omwille van de buitenstaander, omwille van de jeugd, omwille van Gods Koninkrijk.
2007-2014 Persvereniging Opbouw