12 januari 1996, jaargang 40, nummer 1
Artikel 006637
Van huis uit... Geen Barbiepop W. Smienk-van 't Hul Mijn dochtertje kreeg voor haar verjaardag een sprekende barbie. In zo'n pop zit een chip met zinnetjes. Vroeger kon een sprekende pop ten hoogste tien zinnetjes zeggen die steeds in dezelfde volgorde voorbijkwamen. Dat verveelde snel. Tegenwoordig biedt zo'n chip 10.000 zinnen aan. Maar niet heus natuurlijk. Elke zin is uit drie onderdelen opgebouwd die in allerlei combinaties uitgesproken worden. Je begint ze al spoedig te herkennen. De barbie zegt dan op stationsspeakerwijze: ik vind het leuk, om deze winter, samen met jou te gaan kamperen.
Op dat moment ontdek je het unieke van de mens. Niet alleen zouden wij dit aan geen mens voorstellen, ook al gebruiken wij in gesprekken vaak dezelfde woorden, toch klinkt elke zin weer anders en nieuw. God heeft in ons geen chip ingebouwd, die automatisch op het juiste moment de juiste antwoorden geeft, wij mogen zelf weten wat we tegen Hem, en elkaar zeggen.
Helaas is dat ook meteen het probleem.
Niet voor niets wordt in de Bijbel de mond genoemd als de bron van veel kwaad. Maken en breken kunnen we elkaar, dat weten we maar al te goed. Eén van de dingen waar ik dan zeer dankbaar voor ben is de aanwezigheid van de Heilige Geest.
Is het niet zo dat op het moment dat wij in woede uit willen barsten, de Heilige Geest ons daarvan weerhoudt? Is het niet zo dat op het moment dat wij God aan willen klagen vanwege al het onrecht in ons leven, de Heilige Geest ons in gebed laat gaan om te vragen te leren aanvaarden?
Vroeger vond ik het altijd moeilijk om te zien wie de Heilige Geest was en wat Hij deed. Naarmate je je eigen karakter beter leert kennen, ben je je er ook meer van bewust waar de momenten zijn dat de Geest het van je overneemt. En leren inzien dat jij het niet doet maar Hij, dat is nog het ailermoeilijkste.
Wat wel duidelijk is, is dat ook christenen niet voortdurend met de Heilige Geest op zak lopen. Binnen kerken, binnen gezinnen en families, ook al geloven we allemaal, is nog een hoop ellende. Ook de Boze Geest doet zijn werk goed. God kent ons allen, heeft ons lief met alles erop en eraan, daar ben ik dan dankbaar voor.
Voorlopig is het voor ons voldoende om tegen onze 'vijand' te kunnen zeggen: zullen wij, deze winter, samen gaan kamperen?
2007-2014 Persvereniging Opbouw