28 mei 2010, jaargang 54, nummer 11
Artikel 007637
Catechisanten Veenendaal bezoeken Havenkerk in Den Haag Geroepen om van alle mensen te houden Judith Bouma De catechisanten uit de NGK Veenendaal vulden hun jaarlijkse uitje dit keer in met een bezoek aan de Havenkerk in Den Haag. Een uitstapje dat hen treffend liet zien hoe het Evangelie handen en voeten kan krijgen in een wijk. Judith Bouma doet verslag.

De jongeren waren vooral onder de indruk van het getuigenis van Raymond.
Het is de dag van het jaarlijkse uitje van de catechisatiegroepen uit Veenendaal. Ieder jaar wordt het catecheseseizoen in Veenendaal afgesloten met een bijzondere activiteit. Zo bezochten we in het verleden Jeugd met een Opdracht in Amsterdam, brachten we een keer een bezoek aan een synagoge, en bij nog weer een andere gelegenheid werden we rondgeleid op de Doulos, een schip van de zendingsorganisatie Operatie Mobilisatie.
Dit jaar vertrekken vijf volle auto’s richting Den Haag om een bezoek te brengen aan de Havenkerk, waar Peter Strating predikant is. Ds. Dick Lagewaard wil de jongeren iets laten zien van het werk in Gods koninkrijk buiten de eigen gemeente, in de hoop dat ze daardoor geïnspireerd worden en gaan nadenken over hun eigen plaats in Gods plan met deze wereld. Ik mag mee, als stagiair van ds. Lagewaard en als chauffeur. Ik ben erg benieuwd wat de avond brengen zal. Wat zal er op het programma staan? En wat zullen de jongeren ervan vinden?

Rosse buurt
We worden bij de deur vriendelijk ontvangen door de dochter van Peter. Binnen staan stoelen in een halve cirkel naar het podium gericht. Eén stoel is al bezet. Daar zit een man een kaal hoofd. Hij is helemaal op de hoek gaan zitten. Op de tafels staat fris en chips, waar men direct op aanvalt. Peter Strating staat op het podium. Hij stelt zichzelf voor, zijn dochter Gerjanne en de man op de hoek. Die heet Raymond en is lid van de Havenkerk.
Dan begint Peter zijn verhaal. Hij vertelt over zijn komst naar Den Haag. Hoe hij als student in de rosse buurt kwam te wonen en over zijn evangelisatiewerk daar ter plaatse.
Ook vertelt de Haagse predikant over het ontstaan van de Havenkerk en hoe het er nu is. Hij legt uit dat er verschillen zijn tussen een doorsnee Nederlands Gereformeerde kerk en de Havenkerk. De diensten verlopen iets anders. Mensen lopen makkelijker in en uit, het is er wat rumoeriger en er is weinig jeugd. Maar beide hebben ook een hoop gemeenschappelijk.
Hierna nodigt hij Raymond uit om iets over zichzelf te vertellen. Raymond heeft een roerig verleden. Hij is lange tijd lid geweest van een beruchte motorbende. Hij heeft dingen gedaan en meegemaakt die wij (als het goed is) alleen in films hebben gezien. Uiteindelijk is hij in de gevangenis beland. Daar bracht hij zeven jaar van zijn leven door.
Weer op vrije voeten, ging hij terug naar Den Haag. Hij nam een beslissing: zo kon het niet langer. Hij bad God om hulp. Thuis nam zijn moeder hem mee naar de kerk: de Havenkerk.
Hier leerde hij van Gods liefde, hier ervoer hij wat vergeving is. Raymond is een ander mens geworden.

Als laatste krijgt Gerjanne het woord. Hoe vindt zij het om lid te zijn van deze gemeente? Ze heeft het goed naar haar zin. Natuurlijk was het wennen, het gaat hier anders dan anders. Omdat er zo weinig jongeren zijn, gaat ze ergens anders naar club. Maar ze komt graag in de diensten op zondag.
Ze vertelt dat ze juist hier heeft geleerd dat Jezus van alle mensen houdt. En dat ook wij geroepen zijn om van alle mensen te houden. Ja, sommige bezoekers van de Havenkerk gedragen zich, naar onze maatstaven, vreemd. Of ze zien er onverzorgd uit. Maar daar leer je doorheen te kijken.

Handen en voeten
Het zijn drie bijzondere verhalen. We luisteren er ademloos naar. Natuurlijk is er ook ruimte voor vragen en gesprek. De meeste vragen komen van de begeleiders (het is voor hen net zo indrukwekkend als voor de jongeren), maar buiten de officiële ronde om bestoken de jongeren Raymond met hun vragen.
De meeste reacties komen pas los op de terugweg. Vooral Raymond heeft een onverwoestbare indruk achtergelaten.
Zelf wordt ik vooral bepaald bij de woorden van Gerjanne, dat Jezus van alle mensen houdt. We zeggen en horen dat zo vaak. Maar hier in de Havenkerk zie ik wat dat in de praktijk betekent. Peter Strating heeft het verlangen om Jezus te dienen omgezet in daden.

Iemand uit onze groep vroeg zich af wat wij kunnen doen in onze eigen woonplaats. Wij leven in totaal andere omstandigheden. In een totaal andere omgeving. En onze gemeente verschilt qua samenstelling nogal van de Havenkerk.
Ja, dat is een goede vraag: wat kunnen wij doen? Wat kan ik doen? Wat is mijn plaats in het plan van God met de wereld? De verhalen van Peter, Raymond en Gerjanne hebben me zeker aan het denken gezet. Wat ik vooral van ze heb geleerd, is dat het niet bij denken kan blijven. Jezus volgen betekent ook handelen. Het betekent handen en voeten geven aan het Evangelie. Hoe moeilijk en hoe spannend dat soms ook is. Elke gemeente is anders, ieder mens is anders. Maar we kunnen allemaal iets van die bevrijdende liefde van Christus laten zien in onze eigen omgeving.

Judith Bouma (MA) is studente theologie aan de NGP in Apeldoorn en liep in het kader van haar studie stage in de NGK van Veenendaal.

Reacties
‘Toen ik hen vroeg wat ze vonden van de manier waarop Raymond tot geloof was gekomen, vonden ze dat ook wel heel mooi. Dat is het ook. Hij is een levend bewijs van het bestaan van onze machtige Vader.’ Anja Meijer, begeleider
‘Indrukwekkend dat hij zelf zo’n spijt had van wat hij gedaan had.’ Saman de Jong, catechisant
‘Peter Strating is echt iemand die zijn dromen durft te doen, uit liefde voor Christus en zijn naaste.’ Ds. Dick Lagewaard
‘Ik was onder de indruk van hoe duidelijk Gods liefde aanwezig was in Peter, Peters dochter en de man die een getuigenis gaf. Zo echt en zo tastbaar door hun hele manier van praten en handelen.’ Eelco Burgering, catecheet
2007-2014 Persvereniging Opbouw